festival

  • Jordy Datema
    Jordy Datema
    The Dirty Daddies. 23 juli 2016. Zwarte Cross, Lichtenvoorde.
  • Di-Rect
    Di-Rect
    Di-Rect. 24 juli 2016. Zwarte Cross, Lichtenvoorde.
  • Kas Lambers, Jelte de Vries
    Kas Lambers, Jelte de Vries
    Lucas Hamming. 23 juli 2016. Zwarte Cross, Lichtenvoorde.
  • Roger Stewart
    Roger Stewart
    The Dirty Daddies. 23 juli 2016. Zwarte Cross, Lichtenvoorde.
  • Lucas Hamming
    Lucas Hamming
    Lucas Hamming. 23 juli 2016. Zwarte Cross, Lichtenvoorde.

Het motto van de twintigste Zwarte Cross was “Say yes to Apartigheid” ofwel “Het maakt niet uit wie je bent, wat je doet, het is oké”. Daarom moest je zeker niet gek opkijken als er allemaal vreemde dingen plaatsvonden; Een mechanische dromedaris, random activiteiten, vreemde muziekinstrumenten, rare kostuums. Het was werkelijk waar één groot feest. Ik was de zaterdag en en de zondag van de partij en ik zou mezelf niet zijn, als ik geen lijstje had met artiesten die ik wou zien:

Zaterdag: Lucas Hamming, Circa Waves, St. Tropez, The Dirty Daddies, The Wombats
Zondag: Di-Rect, Dewolff, Memphis Maniacs, The Weekend Warriors.

Ik heb alle bovenstaande acts gezien, behalve Circa Waves, omdat zij hadden afgezegd wegens technische problemen.

Wat kan ik zeggen over Lucas Hamming en zijn band, wat ik nog niet heb gehad in mijn andere verslag. Ook dit optreden was weer goed. Het was leuk om weer lekker mee te zingen met de nummers en natuurlijk om te dansen. Een verassing was hun versie van David Bowie’s “Rebel, Rebel”, wat ook weleens weer een leuke afwisseling was. Met mijn camera in mijn handen was ik alert genoeg om mooie plaatjes te schieten en eerlijk gezegd, ben ik trots op de foto’s die eruit zijn gekomen. Na de show hebben we ook nog even met ze gepraat en natuurlijk foto’s genomen.

Eigenlijk was ik op dit punt al erg blij en kon mijn dag al niet meer stuk, wetend dat we nog een hele dag er tegenaan moesten.

De volgende op de lijst was St. Tropez. Mocht je nog nooit van deze band hebben gehoord en wel van punk houden dan is het zeker een aanrader. Voor de mensen wie de naam “Go back to the zoo” wel wat zegt dan kan ik verklappen dat dit dezelfde band is. Nou ja hetzelfde, een andere muziekstijl met dezelfde bandleden. Ik heb de hele set staan genieten van dit soort optreden daar word ik wel warm. Rauwe ongepolijste muziek, gewoon lekker. Ze speelden overigens op een redelijk bijzonder podium, niet in een tent, maar in een schuur met het motto “Barn to be wild”. Persoonlijk vond ik het erg lekker uitgevoerd. Tijdens één van de nummers stond de zanger in het publiek wat voor een soort magisch momentje zorgde.

Toen hadden we een behoorlijke tijd tot de volgende act, dus die hebben we ingevuld met het kijken naar natuurlijk de cross met de leuke en aparte wagens. Het was een carnaval op de racebaan. Natuurlijk was het erg lekker weer, dus hebben we lekker in het zonnetje gezeten met op de achtergrond zomerse muziek. Na het eten werd het tijd voor The Dirty Daddies.

The Dirty Daddies zijn een mash-up band. Zeven mannen in spierwitte kleding en ik vind ze werkelijk waar geweldig. Het komt deels omdat een deel van de band in bandjes zat die ik echt leuk vond. Ik had al eens het geluk om ze twee jaar terug te mogen zien en dat was één groot feest. Nu twee jaar later kon ik echt niet meer wachten op de show in de Megatent. Confetti, vuur, het was een knallende show! Hit na hit werd gespeeld, van Eminem tot het Achterhoekse Mooi Wark tot aan The Beatles. Het was echt een top show! De hele tent ging mee en ik kan niet ontkennen dat ik niet zeik nat was van het springen dansen en meezingen. Dit was puur genieten. Ook hier had ik na de show het geluk om met één van de leden op de foto te gaan.

Doordat we zo hard los gingen bij The Dirty Daddies misten we een stuk van The Wombats. Wel hebben we nog een stukje gezien en dat was lekker hard meebléren van ergens achteraan. Het klonk goed live. Helaas hingen er geen schermen en heb ik de band niet kunnen zien performen, maar dat was vast en zeker ook goed.

Na een ge-wel-dige zaterdag werd het tijd voor de zondag. Ik was hier iets minder enthousiast voor, maar desalniettemin was het ook een leuke dag. We begonnen met de motorcross; jonge jongens die letterlijk over de baan vliegen. Dit was leuk, totdat iedereen er wel genoeg van had. Wij gingen op weg naar het hoofdpodium waar Di-rect zou spelen en wat had ik daar zin in. Ik had Di-Rect nog nooit live gezien, maar wel altjd goede verhalen gehoord

Ze maakten de verwachtingen ook waar. Het was ook goed. Frontman Marcel had echter zijn been gebroken, maar om eerlijk te zijn, was dit niet te zien als je het niet wist. De band speelde een aantal nieuwe nummers waarvan het publiek niet echt wist hoe ze moesten reageren, maar ze klonken niet heel verkeerd. Wel anders dan de sound die iedereen misschien gewend is.

Verder hoefde ik eigenlijk niemand meer te zien, maar als ik dan het programma bestudeerde dan vond ik nog wel wat leuks. Dat was Dewolff en de mash-up bands Memphis Maniacs, en de Weekend Warriors.

Het was echt een top weekend! De Zwarte Cross is een waar werelds spektakel waar wel iets is voor iedereen!

Tips

Jouw favoriete artiest komt naar Nederland. Niks kan jou meer tegen houden, maar dan staan daar jouw ouders. Hoe ga je aan hun uitleggen waar je heen wil? Dit is een probleem waar ik tegen aanliep en ik weet dat ik niet de enige ben, daarom hier wat suggesties:

Let op: Succes NIET gegarandeerd.

  1. Bedenk al een uitgebreid plan
    Ouders maken zich graag zorgen over van alles en nog wat, maar als je een waterproof   plan aanlevert dan zijn ouders sneller geneigd om “ja” te zeggen. Je laat dan zien dat je iets kunt plannen en dat je het echt graag wilt. Denk aan alles, want je wilt niet voor verassingen komen te staan als jouw ouders lastige vragen gaan stellen.
  2. Laat muziek horen
    Een waarschuwing: Doe dit alleen als je denkt dat jouw ouders het leuk gaan vinden of de muziek al kennen. Anders moet je deze stap vermijden, want je wilt niet dat jouw ouders alsnog “nee” gaan zeggen, omdat ze  de muziek niet leuk vinden. ‘Daar wil je toch niet heen?’
  3. Vertel iets over de artiest
    Alleen de postivie dingen natuurlijk, maar als een bandje niet zo groot is en nog nooit in Nederland is geweest dan drop ik dat maar al te graag. Niet dat mijn ouders écht luisteren naar de mini autobiografieën van de artiesten, maar soms wil er weleens wat blijven hangen en dan vinden ze dat leuk, dus ook dit kan een goede suggestie zijn.
  4. Benoem de pluspunten
    Wat haal jij uit het concert/festival bezoek? Er zijn veel leeftijdsgenoten, dus je kunt socializen. Je bent onder de mensen en je kunt niet de hele dag op jouw kamer zitten in feite ben je dus ook nog actief bezig.
  5. Neem iemand mee die jouw ouders geweldig vinden
    Gaat er een vriend of vriendin mee die jouw ouders op handen dragen? Dan zeggen jouw ouders zeker weten ja!
  6. Wees extra lief voor jouw ouders
    Goede karma kan nooit kwaad, dus zorg ervoor dat je het verdient om te gaan. Dan kunnen ze ook niet zeggen: ‘Ruim eerst je kamer maar eens op!’ Want dat heb je natuurlijk al lang gedaan.
  7. Kies het beste moment uit
    Zijn jouw ouders in een rothumeur dan mag je zeker niet, dus vraag het vooral als ze verdacht vrolijk zijn. Dat is je kans om te mogen gaan.
  8. Zorg dat je geld hebt
    ‘Als je wilt gaan dan moet je het zelf betalen’. Ik kan niet de enige zijn die dit altijd hoort, dus zorg echt dat je zelf geld hebt, want ouders gaan het niet voorschieten, vooral niet als ze al een beetje moeilijk doen.

.
Doen je ouders nu nog moeilijk? Dan is er nog een optie, naast huilen en schreeuwen:
Ga in hongerstaking
Het is een drastische maatregel, maar als je echt helemaal gek wordt van jouw ouders kun je deze techniek altijd overwegen. Een dag niet eten(de geheime snoepvoorraad op je kamer telt niet mee). Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat dit werkt. Het eerst volgende concert van die artiest mocht ik en later heeft mij dit ook nog succes opgeleverd. Mijn ouders zijn gaan inzien hoeveel het voor mij betekende.

Succes met vragen…

festival

  • Lucas Hamming
    Lucas Hamming
    Lucas Hamming. 5 mei 2016. Bevrijdingsfestival, Utrecht.
  • Jett Rebel
    Jett Rebel
    Jett Rebel. 5 mei 2016. Bevrijdingsfestival, Utrecht.
  • Lucas Hamming, Thomas Veenstra
    Lucas Hamming, Thomas Veenstra
    Lucas Hamming. 5 mei 2016. Bevrijdingsfestival, Utrecht.
  • Jett Rebel
    Jett Rebel
    Jett Rebel. 5 mei 2016. Bevrijdingsfestival, Utrecht.

5 mei, de dag van de vrijheid, maar ook de dag van de bevrijdingsfestivals. Zo ben ik voor de eerste keer naar een bevrijdingsfestival geweest in Utrecht. Ik wist niet wat ik kon verwachten, maar door het mooie weer werd ik aan alle kanten gewaarschuwd: “Pas op dat je niet verbrand”, “het gaat heel erg druk worden.” Daarom had ik diezelfde ochtend nog een flesje zonnebrand aangeschaft en zou ik op tijd aanwezig zijn.

Iets na enen kwam ik het terrein opgelopen. Ik was gearriveerd, al had ik wel bijna de verkeerde bus genomen, maar dat maakte niet uit. Ik was er en het was druk, maar tegelijkertijd viel het nog wel mee. Mijn oren maakten kennis met de muziek van John Coffey. Waar mensen hun handen voor hun oren hielden, genoot ik. Ik ben er zeker niet vies van en vond het geweldig om te zien hoe de band er een echte show van maakten. Zelfs de kleine kinderen voor mij waren aan het genieten.

Na een uurtje stevig rocken, was het tijd om even tot rust te komen bij HAEVN. Lekker luisteren naar de nummers die gespeeld wordt en tegelijkertijd genieten van het mooie weer. Ik vond het leuk.

Daarna was het wachten was op Jett Rebel en Lucas Hamming. De redenen dat ik eigenlijk naar het bevrijdingsfestival wou. Twee van mijn favoriete artiesten zien, gratis en in mijn woonplaats, dat liet ik mij geen twee keer zeggen. Daar stond ik dan tussen alle mensen voor het grote podium te wachten op Jett Rebel, ook wel bekend als Jelte Tuinstra. Het viel mij op hoe divers het publiek was. Mannen, vrouwen, tienermeisjes, kinderen. Iedereen had zin in een feestje met de rebel himself. Vrijheid is voor hem belangrijk, dit kon hij maar niet vaak genoeg laten weten. “Vrijheid is ook dat wij hier met z’n allen dronken in een weiland kunnen staan.” Ik was niet dronken en het was geen weiland, maar ik begreep zijn punt. Wij zijn vrij. Wat betreft zijn muziek, ik vind het leuk. Ik heb gedanst en gezongen alsof mijn leven ervan afhing. Ik wil mijn excuses maken aan alle mensen die naast mij stonden en mijn “prachtige” gezang moesten aanhoren. Ik merkte wel dat veel mensen zijn muziek leuk vinden of hem als persoon, maar het meezingen met de nieuwere nummers was voor velen misschien iets te veel gevraagd. Dat maakte de show er zeker niet minder op, ook credits naar de band die live echt goed is en de Jett Rebel show compleet maakt.

Ik had een heel strak schema. Jett Rebel zou drie kwartier spelen en daarna zou ik zo snel mogelijk naar het podium gaan waar Lucas Hamming zou optreden. Ik had wel geteld een kwartier. Dit liep alleen in het honderd, door dat Jett Rebel langer doorspeelde en ik welgeteld nog maar vijf minuten had. Ik kwam niet door alle drukte en begon al te stressen. Ik kende Lucas al even, maar ik had hem nog nooit echt een set zien spelen met zijn band en dat wou ik zeker niet missen. Ik heb de eerste paar noten gemist, maar het was gelukt. Ik wurmde mij een klein beetje naar voren en uiteindelijk had ik een prima plek waar ik kon meeblèren en dansen. Ik was onder de indruk, van de band, van hoeveel mensen er stonden. Het was echt tof om de nummers live te horen. De avond nam nog een onverwachte wending toen Lucas begon over het maken van selfies met vreemden. Het goede nieuws is dat ik op de foto sta met een vreemde, maar het slechte nieuws is dat ik deze foto niet heb. Ik hoop dat diegene van de foto geniet. Ook hier wil ik weer even een shout out geven aan de band. Vaak staat alleen de frontman in het zonnetje omdat die naam op de affiches staat, maar het is de hele band die voor het optreden zorgt.

De optredens houden hier voor mij op. Ik heb patat gegeten met Gerson Main op de achtergrond, prima eetmuziek. Het was de bedoeling dat ik tot het einde zou blijven, maar toen ik om negen uur bijna omviel van moeheid besloot ik om maar een einde te maken aan deze leuke dag!

De foto’s van het bevrijdingsfestival.